سفارش تبلیغ
صبا ویژن

سیب خیال

محمد عابدینی

منظورت از کنایه زدن چیست خوب من؟
گاهی کمی ملاحظه بد نیست خوب من

حالا که بند بند وجودم به بند توست
دیگر نمیشود بروی... ایست! خوب من

یک بیت طعم رفتن و یک بیت عطر راه
قصدت از این مشاعره ها چیست خوب من؟

دارد به سر هوای شکستن سبوی بغض
این زخم ها بهانه ی خوبیست خوب من

گفتی که سخت بر سر این عهد مانده ای
پس این که ساده می شکند کیست خوب من؟

بی شک نمی دهد به تو آموزگار عشق
در امتحان مهر و وفا بیست خوب من

با من بمان... بدون تو هرگز نمی شود
حتّی برای ثانیه ای زیست خوب من

محمد عابدینی
1392.12.2


محمد عابدینی

بس که دل بردی و بریدی دل... در دل خلق کینه ها داری
قصد دَه روز کرده ای انگار... خانه در زخم سینه ها داری

بُرد بُردِ مذاکراتم را... به دو چشم سیاه می بازم
تو ولی روی میز گیسویت... لشکری از گزینه ها داری

محمد عابدینی
1392.11.29


محمد عابدینی

حتّی پس از آن توبه و پیمانه شکستن
از طعم سبویت نتوان ساده گذشتن

طوفان شده دریای غزل در دلم اما
با لب زده ای بر لب من مُهر نگفتن

این حسرت دیرینه به دل مانده که ایکاش
قسمت بشود ثانیه ای با تو نشستن

گیسوی تو در باد و چه آسان شده بر من
با دیدن این منظره ها شعر نوشتن

هر تار تو تیری به دل و پود تو توری
کی می شود از این همه پیوند گسستن؟

"تا بوده چنین بوده و تا هست چنین است"
این عادت دل دادن و دل پس نگرفتن

جمع دو سه تا قافیه هرگز شدنی نیست
مثل من و عاقل شدن و دل نسپردن!

محمد عابدینی
1392.11.24


محمد عابدینی

از همان اوّل برایم فکرهایی داشتی
بهر من می مردی... امّا خونبهایی داشتی

سادگی کردم و گر نه بود روشن مثل روز
از همان آغاز تصمیم نهایی داشتی

ماجرای ما ندارد این همه پیچیدگی
من قفس بودم... تو هم قصد رهایی داشتی

کاش می دانستم از اوّل که در بازار عشق
مثل هر جنس نفیسی تو بهایی داشتی

ساده دل بردی و پس دادی دلم را ساده تر
از همان اوّل برایم فکرهایی داشتی

محمد عابدینی
1392.11.16


محمد عابدینی

لطفا کمی آهسته تر از من گذر کن
امشب بمان همراه من... با من سحر کن

هر شب کنار خاطراتت گریه دارم
چشم مرا با اشک شوق این بار تر کن

تیر بلا از هر کجا سمت تو آمد
بردار جانم را برای خود سپر کن

دیروز پَر... امروز پَر... فردای من پَر
تقویم را بردار و شب را نیز پَر کن

وقتی نباشی بخت عاشق ها سیاه است
تاثیر کن... نحسیّ دنیا را به در کن

در خلسه ی موسیقی آرام چشمت
گوش جهان را با سکوت خویش کر کن

دل می بری و آبرو با چشم هایت
از ماجراجویی و رسوایی حذر کن

بیدار کن معشوق ها را... عاشقان را
شیرین و لیلا را... زلیخا را خبر کن

دور از تمام دست ها... بر بام قصری
از پله ها پایین بیا... یک شب خطر کن

من تشنه ام مثل کویری خشک... ساقی
این دشت را با باده دریای خزر کن

حالا که جز سودای رفتن در دلت نیست
کج کن مسیر خویش را... با من سفر کن

دنیا به دور چشم هایت در طواف است
یک پلک سوی عاشقی هایم نظر کن

خرمای لب های تو بر نخل جداییست
این نخل باید بشکند... عزم تبر کن

جادوی چشمت مانده در ذهن خیالم
پلکی بزن... این سحر ها را بی اثر کن

یک عمر دل بستی و دل کندی و رفتی
این چند روزِ مانده را با عشق سر کن

من واژه هایم را به راهت می نشانم
هر وقت می خواهی غزل باشی خبر کن

محمد عابدینی
1392.11.14


محمد عابدینی

تردید دارم با چنین بغضی که دارم
امشب برایت نشکنم... امشب نبارم

حالم شبیه حال صیّادیست ناکام
نه پای برگشتن... نه شوق راه دارم

خالیست جای حبّه قند خنده هایت
در استکان چای تلخ روزگارم

من را به دنبال خیالت می دوانی
با این دل پژمرده... با این حال زارم

هر صبح با عشق تو برمیخیزم... امّا
بر شانه های یاد تو سر می گزارم

حالا که مضمون غزل هستی... دوباره
انگار کاری جز غزل گفتن ندارم
.....
دستی تکان دادی و مثل باد رفتی
از لابلای بیتهای بیقرارم

رفتی و با خود خاطراتت را نبردی
من ماندم و این زخم های بیشمارم

محمّد عابدینی
1392.11.5


محمد عابدینی

این بار قرار است که بیدار بمانم
تا صبح در این حالت تبدار بمانم

انگار قرار است در این شور شبانه
در حسرت یک ثانیه دیدار بمانم

پشت در و دیوار غزل با دل خسته
انگار قرار است که این بار بمانم

یک عمر غزل گفتم و انگار قرار است
در خلسه ی عطر خوش گلزار بمانم

با حسرت پرواز قرار است که یک عمر
در دایره ی بسته ی پرگار بمانم

رخصت بده تا آخر این رزم شبانه
در لشگر گیسوی تو سردار بمانم

محمد عابدینی
1392.10.23


سیب خیال

آخرِ قصه ی غزل هایم، به کجا میرسد... نمیدانم
آدمِ خسته از بهشت آیا، به حوا میرسد... نمیدانم

پشتِ دیوار های سنگیِ شهر، زیرِ بارانِ واژه و مضمون
عاشقِ بی نوای دلخسته، به نوا میرسد... نمیدانم

در مطافِ بلندِ گیسویش، دورِ چشمی سیاه میگردم
حاجیِ رندِ آرزو هایم، به منا میرسد... نمیدانم

آسمان.. ماه.. نیمه شب.. خلوت، نم نمِ اشک.. من.. دعا.. محراب
قدِّ کوتاه ربّنا هایم، به خدا میرسد... نمیدانم

شب بشب بغض میکنم هر شب، دم بدم زخم میخورم هر دم
دستِ این زخم های پی در پی، به دوا میرسد... نمیدانم

محمد عابدینی
192.10.14


سیب خیال 

"تا کی به تمنّای وصال تو یگانه"
با خاطره هایت بروم شانه به شانه؟

حالا که قرار است در این بغض گلوگیر
شعری بسرایم پر از آواز و ترانه،

باید بنشینم و به شکل غزلی ناب
حرف دل خود را بنویسم پسرانه

تا سبز شود بر اثر معجزه ی عشق
بر شاخه ی خشک غزلم باز جوانه

مصراع به مصراع، غزل هیزم عشق است
تا طاق فلک می کشد این شعر زبانه

سهم من از این عشق ولی حسرت و آه است
بر وفق مراد دل من نیست زمانه

 روزی دل این بغض چنان می شکند که
"اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه"

محمد عابدینی
1392.9.15

سیب خیال

دارد چکار می کند این عشق با دلم؟
با قطعه های بی سر و سامانِ پازلم

در گردبادِ زلف تو با لطفِ موج ها
چون قایقی شکسته، زمینگیرِ ساحلم

بیت الحرامِ چشمِ تو بارانی است و من
همپای حاجیانِ تو در دورِ باطلم

در کوچه های قافیه، در قابِ بیت ها
مثلِ همیشه باز تو هستی مقابلم

لبخند می زنی و نفس می کشی و بعد
حل می شود دوباره تمامِ مسائلم!

محمّد عابدینی
1392.9.11